14 Şubat 2017 Salı

51 Yıllık Aşk Hikayesi

Yıl 1959...
Aşk ile geçen tam 51 yıl.
Sımsıkı tuttular ellerini evet dediler sonsuza... Bir ömre beraber imza attılar...
 Bu çift benim anneannem ve dedem...
14 Şubat benim için onların hikayesidir...
Ne kırmızı güller, ne oyuncak ayıcıklar, ne balonlar, ne de kalp kutular...
Geçirilen 51 yıl!
Sevgi ile aşk ile birbirlerinin gözlerinin içine bakarak...
Bu çiftin yanında benim yıllarım geçti...
Gerçek sevginin, bağlılığın ne olduğunu onlarla anladım, öğrendim. Öyle ki, ilişkilerinde bir gün dahi sesleri birbirine yükselmezdi. Mutluluk vardı evin içinde ve huzur. Beyefendiydi benim dedem tam bir beyefendi... Varsa yoksa eşi ve çocukları... Hiç mi üzülmediler? Hiç mi hayat yükü çekmediler?
51 yıl neler yaşandı...
Hayatın her anını beraber sırtlandılar.
Benim hayatıma o kadar çok dokundular ki... Örnek aldığın çift kim diye sorduklarında ilk cevap "Anneannem ve Dedem" olur. Duygularım çok yoğun. Yazmakta güçlük çekiyorum şu an. Onları çok seviyorum.
İyi ki benim ailemsiniz. Yaşantınız, hayat enerjiniz, gülümsemeniz ve birbirinize bakışlarınız ile yıllarca bizlere örnek oldunuz.
Hep yanımdasınız biliyorum. Saçlarımı sevdiğiniz, çeşit çeşit elbiseler diktiğiniz, sıkı sıkı elimi tutuğunuz küçük torununuz, kızınızdım. Ben de büyüdüm.
Şimdi ise evimin en güzel köşesinde, her gün gözlerimin önünde bembeyaz bir çerçevedesiniz.
Hayatımın her anında yanımda olduğunuz için şükürler ediyorum.
Sizi çok ama çok seviyorum...